XanTheater

  • Είναι μακράν η πιο κακοφωτισμένη πόλη
  • Έσπευσαν να γράψουν οι... γνωστοί (αργυρώνητοι και τζαμπατζήδες), αλλά η πραγματικότητα τους χαστουκίζει
  • Την ημέρα και ώρα των συγκεντρώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου θεώρησε καταλληλότερη για να συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο Ξάνθης!... Τελικά τα "μάζεψε" ή το "μάζεψαν" κάποιοι
  • Κουράγιο παιδιά
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Στην κατάμεστη αίθουσα του κεντρικού Κ.Α.Π.Η. του δήμου Ξάνθης πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση-παρουσίαση της έκδοσης της Κομματικής Οργάνωσης Ξάνθης του Κ.Κ.Ε. «Η κόκκινη Ξάνθη του μεσοπολέμου».

Την εκδήλωση άνοιξε το μέλος της Τομεακής Επιτροπής Ξάνθης του κόμματος και δημοτικός σύμβουλος Ξάνθης της Λαϊκής Συσπείρωσης Κώστας Βογιατζής, ο οποίος ευχαρίστησε όσους και όσες συνέβαλαν στην έκδοση.

Αρχικά τοποθετήθηκε ο Αναστάσης Γκίκας, μέλος του τμήματος Ιστορίας της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. ο οποίος αναφέρθηκε στο κίνημα των καπνεργατών στον μεσοπόλεμο. Στην ομιλία του τόνισε: «Παρά την ένταση και έκταση του αντικομμουνισμού, παρά την πληθώρα των κατασταλτικών μεθόδων που επιστρατεύθηκαν από τις αρχές (τοπικές, περιφερειακές και εθνικές), τους καπνεμπόρους και τα πολυώνυμα όργανά τους, η ανοδική πορεία του κομμουνιστικού κόμματος στους καπνεργάτες δεν κατέστη εφικτό να ανακοπεί. Τουναντίον, καθώς πλησίαζαν οι τοπικές εκλογές του 1934, το ενδεχόμενο μιας κομμουνιστικής πλειοψηφίας φάνταζε όλο και πιο αναπόφευκτο στις καπνεργατικές εργατουπόλεις του βορρά. Και έτσι έγινε: η Καβάλα και οι Σέρρες εξέλεξαν κομμουνιστές δημάρχους, ενώ από κοντά η Ξάνθη όπου ο “κόκκινος συνδυασμός” ήρθε δεύτερος. «Προτιμήσατε μεταξύ αστισμού και κομμουνισμού» διαλαλούσε έντρομος τότε ο αστικός τύπος. Και πράγματι, με μια ματιά στους αντίπαλους συνδυασμούς, καταλάβαινε κανείς αμέσως ότι δεν επρόκειτο απλά για μια απλή πάλη για τον δήμο, αλλά για μια πάλη μεταξύ δύο κόσμων (που έβρισκε έκφραση και εδώ): των εργατών από τη μια και των εκμεταλλευτών τους από την άλλη. Όλοι οι “κόκκινοι” υποψήφιοι ήταν εργάτες (και στην πλειοψηφία τους καπνεργάτες), ενώ απέναντί τους ήταν καπνέμποροι, τραπεζίτες κ.ο.κ. Αποτελεί ίσως μια από τις σημαντικότερες κατακτήσεις-καινοτομίες του κομμουνιστικού κόμματος, το γεγονός ότι, για πρώτη φορά από τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους, η ενασχόληση με την πολιτική έπαψε να είναι αποκλειστικό προνόμιο της άρχουσας τάξης, των «επιφανών» δήθεν μελών της κοινωνίας, γινόμενη λαϊκή υπόθεση. Για πρώτη φορά ο εργάτης ή ο αγρότης μετατράπηκε από παθητικό σε ενεργό «πολιτικό ον». Για πρώτη φορά έπαψε να ακολουθεί απλά κάποιο πολιτικό «αρχηγό» ή κομματάρχη, γινόμενος συνδιαμορφωτής των πολιτικών εξελίξεων, μπαίνοντας μπροστά, παίρνοντας την τύχη του στα ίδια του τα χέρια. Διεκδικώντας να κατακτήσει εκείνο το όλον, που παράγει, αλλά ακόμη δεν του ανήκει».

Ακολούθησε η παρουσίαση της έκδοσης από την Γιώτα Ρόιδου εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Ξάνθης του Κ.Κ.Ε. Στο κλείσιμο της τοποθέτησης τόνισε: «Μας απασχολεί πώς θα γίνει όπλο στα χέρια των εργαζομένων και των νέων, που ψηλαφώντας τα ίχνη των προγόνων της τάξης τους, θα ξαναβρούν το νήμα για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την ενίσχυση του αγώνα για έναν κόσμο λέφτερο, ανοιχτό, γεμάτο ελπίδα, για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Το επόμενο διάστημα θα επιδιώξουμε να γίνει θέμα συζήτησης μέσα στους μεγάλους εργασιακούς χώρους της πόλης μας, οι πληροφορίες του να αξιοποιηθούν από ριζοσπάστες εκπαιδευτικούς μέσα στις σχολικές αίθουσες. Να συμβάλει η έκδοση στο να σπάσει η μοιρολατρία που θέλουν να καλλιεργήσουν ιδιαίτερα στους νέους εργαζόμενους. Μέσα από την ιστορική πείρα να φωτιστεί η διέξοδος, να γίνει απτό πώς μόνο μέσα από την οργανωμένη πάλη σε ταξική κατεύθυνση μπορεί να βελτιωθεί η ζωή μας σήμερα. Είναι διδακτικό το παράδειγμα των καπνεργατών του μεσοπολέμου που με απίστευτες θυσίες κατόρθωσαν με την ηγεσία των κομμουνιστών συνδικαλιστών να αποσπάσουν το Ταμείο Ασφάλισης Καπνεργατών, όταν η έννοια της κοινωνικής ασφάλισης ήταν πρακτικά άγνωστη για τους έλληνες εργαζόμενους, να έχουν τα μεγαλύτερα μεροκάματα της περιόδου, φωτίζοντας ταυτόχρονα το δρόμο για μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όπως για πρώτη φορά κερδήθηκαν δικαιώματα που δεν τα είχαν ξαναδεί οι εργαζόμενοι, με τον ίδιο τρόπο, σε μια εποχή που οι τεχνολογικές δυνατότητες δείχνουν πως μπορεί ο εργαζόμενος να ζει πλουσιοπάροχα αν γίνει κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, θα ξανακερδηθούν. Γιατί όπως λέει και ο Μπέρτολτ Μπρεχτ: όποιος την κατάστασή του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί; Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο. Και το ποτέ γίνεται σήμερα ακόμα!»

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση του Διονύση Κλάδη, μέλους του Γραφείου Περιοχής Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης του Κ.Κ.Ε.: «Είναι αλήθεια πως δύσκολα κάποιος αναγνώστης δε θα συγκινηθεί από τις απίστευτες ταλαιπωρίες, τις θυσίες των εργατών και εργατριών, των μελών και στελεχών του Κ.Κ.Ε. Εκτοπίσεις, απολύσεις, εξορίες, φυλακίσεις, βασανισμοί, δολοφονίες ήταν η κατάληξη πολλών που διεκδικούσαν ψωμί και προκοπή. Ήταν σίγουρα ηρωικές πράξεις που πολλές φορές έπαιρναν μαζικά χαρακτηριστικά. Είναι αλήθεια επίσης ότι στις μέρες μας ο αρνητικός συσχετισμός, το πισωγύρισμα στο διεθνές εργατικό και κομουνιστικό κίνημα μετά τις ανατροπές, έχει δημιουργήσει πρόσθετες δυσκολίες. Έτσι, προβάλλει πιο δύσκολο το έργο της πρωτοπορίας, όχι μόνο για την Ελλάδα, αφού η επαναστατική κομμουνιστική πρωτοπορία πρέπει να ανοίγει δρόμο μέσα από έναν πολύ αρνητικό συσχετισμό για την ταξική πάλη. Είναι μεγάλος ο κατάλογος των καθημερινών πράξεων και θυσιών που έχουν τη σφραγίδα της πρωτοπορίας, του βωβού ηρωισμού, που ανοίγουν δρόμο στην προοδευτική κοινωνική εξέλιξη, που διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για το πλησίασμα των μεγάλων ανατρεπτικών, επαναστατικών συνθηκών, τότε που οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις μαζικά αμφισβητούν, αντιδρούν, χωρίς φόβο και δισταγμό ορμούν για να ανατρέψουν το παλιό, το σάπιο, το κατεστημένο. Το ζήτημα είναι να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος, να μη θρηνούμε καθημερινά θύματα θεωρώντας ότι το κακό δεν θα αγγίξει εμάς ή ότι τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει ή ότι η αλλαγή είναι η μετακινούμενη ψήφος από το ένα κόμμα στο άλλο. Ειδικά στις μέρες μας το ζήτημα είναι η πρωτοπορία να αντέχει, να ανανεώνεται, να αναπτύσσεται μέσα στο καμίνι της ταξικής πάλης. Και η δική σας πόλη, η ευρύτερη περιοχή σας, έχει τη δική της ιστορία στην ταξική πάλη, έχει τις μνήμες της, τους ήρωες και τις ηρωίδες της που είναι η μαγιά για να φουσκώσει το εργατικό-λαϊκό κίνημα στις επερχόμενες συνθήκες. Σε αυτό συμβάλει και η συγκεκριμένη έκδοση της Κ.Ο. Ξάνθης».