XanTheater

  • Είναι μακράν η πιο κακοφωτισμένη πόλη
  • Έσπευσαν να γράψουν οι... γνωστοί (αργυρώνητοι και τζαμπατζήδες), αλλά η πραγματικότητα τους χαστουκίζει
  • Την ημέρα και ώρα των συγκεντρώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου θεώρησε καταλληλότερη για να συνεδριάσει το Δημοτικό Συμβούλιο Ξάνθης!... Τελικά τα "μάζεψε" ή το "μάζεψαν" κάποιοι
  • Κουράγιο παιδιά
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Έχουν περάσει 46 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του '73 ενάντια στη χούντα. Οι αντιστάσεις στις παραπάνω πολιτικές ήταν ποικιλόμορφες-μαζικές και απαντήθηκαν από το κράτος με βίαιη καταστολή συγκεντρώσεων, εξορίες, φυλακίσεις κλπ. Μέσα σε αυτό το πολωμένο κλίμα, αναδύθηκε ένα οργανωμένο και ισχυρό φοιτητικό κίνημα, το οποίο δεν φοβήθηκε να έρθει σε πλήρη σύγκρουση με τη χούντα, με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Η εξέγερση ξεκινάει με την κατάληψη της Νομικής και τελειώνει με την εισβολή του τανκ, που ισοπέδωσε την πύλη του Ε.Μ.Π μαζί με τα κορμιά των καταληψιών που βρίσκονταν πάνω σε αυτή, και με δεκάδες νεκρούς/ες, εκατοντάδες βασανισμούς και ξυλοδαρμούς από το στρατό και την αστυνομία. Για αυτό και η 17 Νοέμβρη αποτελεί μέρα ορόσημο για το φοιτητικό κίνημα και την λαϊκή συνείδηση. Όχι μόνο για να διατηρήσουμε τη συλλογική μνήμη αλλά για να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων σε μια περίοδο που τα κεντρικά αιτήματα του Νοέμβρη για «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» αλλά και το ''έξω το ΝΑΤΟ-Κάτω η Χούντα'' παραμένουν επίκαιρα.

Κάτω η Χούντα - Έξω το ΝΑΤΟ στο σήμερα:

Οι χούντες και ο φασισμός δεν πέφτουν απ 'τον ουρανό αλλά είναι άλλη μια πολιτική του κεφαλαίου που έρχεται να το εξυπηρετήσει με διάφορες μορφές ανάλογα την ιστορική/πολιτική συγκυρία που επικρατεί. Συγκεκριμένα η χούντα των συνταγματαρχών αποτέλεσε ένα αντεργατικό καθεστώς το οποίο ήρθε να καταστείλει πλήρως τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες που ξέσπαγαν την δεκαετία του '60. Ένα καθεστώς που εξυπηρετούσε τους εφοπλιστές και γενικότερα την ελληνική αστική τάξη (φοροαπαλλαγές, ιδιωτικοποιήσεις, σπάσιμο απεργιών κλπ.). Με την στήριξη των ΗΠΑ, καθώς και την αναβαθμισμένη σχέση με το ΝΑΤΟ, το ελληνικό κράτος κατόρθωσε να εξασφαλίσει την οικονομική και στρατιωτική του επάρκεια και επέκταση στη γύρω περιοχή.

Την περίοδο των κοινωνικών οξύνσεων στην Ελλάδα ο φασισμός με τις πλάτες του κεφαλαίου και του κράτους ανέλαβε το ρόλο της κατασταλτικής δύναμης (σπάσιμο απεργιών, επιθέσεις σε δομές του κινήματος κι αγωνιστές κτλπ). Το τελευταίο διάστημα που φάνηκε οι οξύνσεις να ξεπερνιούνται και με αφορμή τα εθνικιστικά συλλαλητήρια για την μακεδονία, ο φασισμός ξαναβγήκε στον δρόμο καμουφλαρισμένος ως «αγνός πατριωτισμός». Ειδικά στο σήμερα που οι διακρατικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και οι πολεμικές προετοιμασίες αυξάνονται και το κράτος προσπαθεί να στήσει έναν εθνικό κορμό, πρόθυμο να θυσιαστεί για τα συμφέροντα των λίγων.

Από αυτήν την διαδικασία δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν τα πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα το Δ.Π.Θ υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με το 4ο σώμα στρατού ώστε να του παρέχει δηλαδή τεχνογνωσία και υποδομές που θα χρειαστεί. Τα παραδείγματα ανά την Ελλάδα μιλούν από μόνα τους. Ερευνητικά προγράμματα του ΝΑΤΟ για βελτιστοποίηση της επιτήρησης στα σύνορα και ενίσχυση της καταστολής όπως ο ηλεκτροφόρος φράχτης στον Έβρο (Ranger) στους ΗΜΜΥ του ΕΜΠ, drones και ασπίδες των ματ στους Μηχανολόγους, τα προγράμματα Jason στους ΗΜΜΥ και Poseidon στους Τοπογράφους, το Zeppelin της Frontex στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, κ.α.

Ως φοιτητές/φοιτήτριες δεν θέλουμε να βάψουμε τα χέρια μας, μέσω της επιστήμης, για το αιματοκύλισμα της τάξης μας για τις βραχονησίδες και τις ΑΟΖ του κράτους και του κεφαλαίου.

Ελευθερία στο σήμερα:

Σήμερα μπορεί να μην έχουμε χούντα, αλλά βλέπουμε πως το κράτος επιλέγει να ποινικοποιήσει τους αγώνες, να καταστείλει όποιους δεν συμμορφώνονται, στον βωμό της «ανάπτυξης που η κυβέρνηση υπόσχεται». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της καταστολής αποτελούν τα γεγονότα τις προηγούμενες μέρες στην ΑΣΟΕΕ.

Συγκεκριμένα η διοίκηση της σχολής αποφάσισε λοκ άουτ προκειμένου να μην αφήσει τον φοιτητικό σύλλογο να συνεδριάσει και να μην κινητοποιηθεί εν όψει πολυτεχνείου. Ο σύλλογος αντέδρασε ανοίγοντας τις πόρτες της σχολής προκειμένου να συζητήσει για τις αλλαγές που πλήττουν τους φοιτητές. Η κυβέρνηση απάντησε στέλνοντας τα ματ, τις κλούβες, κρατώντας ομήρους τους φοιτητές, τρομοκρατώντας, ανοίγοντας κεφάλια και πετώντας χημικά. Η αρχική τους πρόθεση ήταν να προσαγάγουν όλους τους φοιτητές που ήταν εκεί (200 άτομα) κάτι που ματαιώθηκε μετά την συγκέντρωση πλήθους κόσμους απέξω και την κατακραυγή στα μέσα. Η κυβέρνηση φαίνεται πως αποφάσισε μια βδομάδα πριν την επέτειο του πολυτεχνείου, να θυμίσει σε όλους τις σκηνές του Νοέμβρη του ΄73.

Αυτό το κρεσέντο καταστολής εμπλουτίστηκε με τις συλλήψεις δύο μελών των ΕΑΑΚ (τον ένα έξω από το σπίτι του) με ανυπόστατες κατηγορίες. Οι συνάδελφοι αφέθηκαν ελεύθεροι(λόγω του ανυπόστατου των κατηγοριών) και θα δικαστούν στις 22/11 μετά την κινητοποίηση των αλληλέγγυων.

Κατάργηση Ασύλου: Σε μία νεκρή για τους φοιτητικούς συλλόγους περίοδο, μέσα στο καλοκαίρι, η κυβέρνηση έρχεται να περάσει με ένα «νομοσχέδιο-σούπα» την κατάργηση του ασύλου. Βασισμένη στο όλο αφήγημα περί ανομίας και εγκληματικότητας εντός των πανεπιστήμιων συνδέει εγκληματικές ενέργειες(μαφίες κτλπ), με πολιτικές συλλογικότητες και φοιτητικούς συλλόγους. Βέβαια με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο η αστυνομία μπορούσε να επέμβει στους χώρους του πανεπιστημίου και το έκανε αρκετές φορές (ΑΠΘ, ΑΣΟΕΕ). Ακόμα και τώρα που «καταργήθηκε» τα φαινόμενα αυτά δεν σταμάτησαν να αναπαράγονται και να συντηρούνται, όπως ακριβώς και σε άλλα σημεία χωρίς άσυλο. Βασική ευθύνη για το ναρκεμπόριο δεν έχουν οι διάφοροι εξαθλιωμένοι που λυμαίνονται τους πανεπιστημιακούς χώρους αλλά οι διάφοροι επιχειρηματίες που κερδοφορούν από αυτό και διαπλέκονται τόσο με την κυβέρνηση, την αστυνομία αλλά και το βαθύ κράτος.

Στην πραγματικότητα το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί συνεχές αίτημα και διακύβευμα για το φοιτητικό κίνημα ακόμα κι όταν αυτό είναι θεσμικά κατοχυρωμένο. Η ίδια η κατοχύρωσή του έχει ως σκοπό την δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας για το φοιτητικό σώμα, τον λαό και τους εργαζομένους , όπου θα μπορεί ανεξάρτητα από το κράτος και τους μηχανισμούς του ο εκάστοτε φοιτητικός σύλλογος, συλλογικότητα, σωματείο κτλπ, να συζητάει, να αποφασίζει και να δρα (καταλήψεις, κινητοποιήσεις, δράσεις κλπ.).

Η κατάργηση του πάλι έρχεται να βάλει οδοφράγματα σε αυτές τις κινήσεις, να βάλει φρένο στην δράση των φοιτητικών συλλόγων και να αποστειρώσει ακόμα περισσότερο τα ιδρύματα. Το πρόβλημα όπως φαίνεται δεν είναι ούτε η ανομία ούτε τα ναρκωτικά για την ΝΔ αλλά οι συλλογικές διεκδικήσεις και η πάλη των φοιτητών για τα δίκαια αιτήματα τους. Προσπαθεί, με αυτό το επικοινωνιακό παιχνίδι και την όξυνση της καταστολής , να νομιμοποιήσει στις συνειδήσεις του κόσμου το δόγμα «Νόμος και τάξη» να ανοίξει το δρόμο για να περάσει όλες τις αναδιαρθρώσεις χωρίς να υπάρχουν αντιδράσεις.

Αυτή η κίνηση εντάσσεται σε μια συνολικότερη κατεύθυνση αποστείρωσης όλων των κοινωνικών χώρων κι όξυνσης της καταστολής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι επιθέσεις της αστυνομίας σε δομές αλληλεγγύης προσφύγων, σε καταλήψεις, στέκια, φεστιβάλ, με μοναδικό σκοπό την τρομοκρατία και το να δώσει την εικόνα πως η χώρα «επιστρέφει στην κανονικότητα». Μια κανονικότητα αποστειρωμένη, καννιβαλιστική και σιωπηρή απέναντι σε όσα μας πλήττουν. Τρανταχτό παράδειγμα ο βασανισμός μέλους του Ρουβίκωνα τις τελευταίες μέρες. Συγκεκριμένα τον ξυλοκόπησαν, άντρας των ματ του κατέβασα το παντελόνι, του κόλλησε και του είπε πως «Έτσι γαμάει το χακί, στα Εξάρχεια έχουμε χούντα, χωρίς πούτσα και φάπα δεν μπαίνεις».

Παιδεία στο σήμερα:

Πτυχία: Η υπουργός παιδείας, Νίκη Κεραμέως, πέρασε με διαδικασίες εξπρές, διάταξη για την αυτοματοποιημένη διαδικασία επαγγελματικής ισοδυναμίας των πτυχίων Κολλεγίων και ξένων Πανεπιστημίων. Μια διάταξη, η οποία ψηφίστηκε στη Βουλή την Πέμπτη 24/10, μαζί με το “αναπτυξιακό νομοσχέδιο”. Με αυτή την διάταξη γίνεται δυνατή η αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλων σπουδών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κρατών - μελών της ΕΕ και τρίτων χωρών. Η κουβέντα για εξίσωση των τίτλων σπουδών, δεν είναι νέα. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την είχε ανοίξει με την κατάργηση των ΣΑΕΠ (Σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων). Τα ΣΑΕΠ ήταν μια ανεξάρτητη αρχή που αξιολογούσε την ισχύ των εκάστοτε πτυχίων και διασφάλιζε με έναν τρόπο την ισχύ των δημόσιων. Έτσι η ΝΔ έπιασε το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε την επίθεση στα πτυχία και την εργασιακή προοπτική μας. Αυτήν την στιγμή η κυβέρνηση δεν μπορεί να ιδρύσει εκ νέου ιδιωτικά πανεπιστήμια έτσι θέλει να ενισχύσει τα ήδη υπάρχοντα και να υποβαθμίσει τα δημόσια.

Αναλυτικότερα, επιδίωξη της κυβέρνησης, σύμφωνα με τα λεγόμενα της είναι η δημιουργία ενός πανβαλκανικού κέντρου εκπαίδευσης. Κομβικό ρόλο σε αυτό θα παίξουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Είναι ξεκάθαρο πως τα ιδιωτικά κολλέγια/πανεπιστήμια θα έρθουν να λειτουργήσουν ως ανταγωνιστικό μοντέλο λειτουργίας έναντι των δημοσίων. Μιλάμε για ιδιωτικές σχολές που έχουν κατά κανόνα τριετή συμπιεσμένα προγράμματα σπουδών, υψηλά δίδακτρα, υποχρεωτικές παρουσίες, απουσία φοιτητικών δικαιωμάτων, αποστειρωμένη φοιτητική καθημερινότητα, άρα μηδέν ελεύθερος χρόνος και μηδενικές παροχές. Ακριβώς όλα όσα «πρέπει να έχει» ένα Πανεπιστήμιο για να ανέβει στα τόσο «αντικειμενικά» rankings. Ο ανταγωνισμός μεταξύ αυτών των δύο μοντέλων λειτουργίας (ιδιωτικό-δημόσιο) θα έρθει να εναρμονίσει τα δημόσια στα πρότυπα των ιδιωτικών, με την εισαγωγή διδάκτρων, αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και αποστειρωμένη καθημερινότητα. Έτσι θα έχει προετοιμαστεί πλήρως το έδαφος, ώστε στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση να καταργηθεί και θεσμικά το ίδιο το άρθρο 16.

Ουσιαστικά μιλάμε για ένα κέντρο εκπαίδευσης που θα πουλάει πτυχία σε όλα τα Βαλκάνια, που θα εναρμονίζεται με τους κανόνες της αγοράς, που θα λειτουργεί με την λογική του «μεγαλύτερου οικονομικού κέρδους. Προφανώς δεν θα χωράει κουβέντα για φοιτητικές ανάγκες, καθώς τα κριτήρια λειτουργίας είναι

αυστηρά τα παραπάνω. Όπου έχει εφαρμοστεί αυτό το μοντέλο έχει υποβαθμίσει το κύρος των ιδρυμάτων και το πτυχίο να είναι εισιτήριο για την ανεργία και την δια βίου μάθηση.

Αυτή η απόφαση της κυβέρνησης θα δημιουργήσει αποφοίτους με διαφορετικά πτυχία πάνω στο ίδιο αντικείμενο. Αυτό θα οδηγήσει στην συμπίεση των πτυχίων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων προς τα κάτω, κάτι που εξειδικευόταν στις σχόλες μηχανικών τα προηγούμενα χρόνια υπό την μορφή των κλάσεων μηχανικών, άρα τσάκισμα του εργασιακού κλάδου. Την ίδια στιγμή δημιουργείται μια κοινή δεξαμενή εργαζομένων πολλαπλών ταχυτήτων που θα ανταγωνίζονται για μια θέση εργασίας, η οποία θα χαρακτηρίζεται από όλο και πιο χαμηλούς μισθούς, ελαστικές σχέσεις και απάνθρωπους όρους εργασίας και εν τέλει θα επιβιώνει εκείνος που μπορεί να συμβιβαστεί με λιγότερα.

Αλλαγές στα σχολεία: Το νέο πανεπιστήμιο θα γεννηθεί μέσα στο νέο σχολείο. Η δημιουργία πρότυπων σχολείων ανά περιοχή για τους άριστους μαθητές, η εισαγωγή μάνατζερ και προσώπων από των ιδιωτικό τομέα, η εισαγωγή της βάσης του 10, η αξιολόγηση σχολείων αλλά και καθηγητών και ο διαχωρισμός των ¨καλών¨ και ¨κακών¨καθηγητών είναι κάποιες από αυτές. Αυτές οι αλλαγές συμβάλουν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην πειθάρχηση των μαθητών, στην αποδοχή του προτύπου των νέων εργαζομένων και στην ακόμα μεγαλύτερη σύνδεσή τους με τις ανάγκες της αγοράς, ενώ στέλνουν μαζικά τον κόσμο στην ιδιωτική εκπαίδευση. Επιπλέον, κάνουν τους μαθητές ακόμα πιο πειθήνιους, πιο εξατομικευμένους καθώς εντείνεται ο ατομισμός και ο ανταγωνισμός, ιδεολογικά έτοιμους να εισαχθούν σε ένα απόλυτα εντατικοποιημένο και αποστειρωμένο πανεπιστήμιο.

Ν+2 - Διαγραφές: Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κυβέρνηση έχει προαναγγείλει την εφαρμογή του ν+2, την διαγραφή δηλαδή των φοιτητών που ξεπερνούν κατά 2 τα χρόνια φοίτησης, παρόλο που αυτοί οι φοιτητές δεν κοστίζουν τίποτα στο κράτος. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν αποτελεί πραγματική απάντηση καθώς για εμάς όλοι οι φοιτητές ανεξαρτήτως έτους πρέπει να απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα. Όπως δηλώνει και η ίδια η υπουργός Νίκη Κεραμέως το μέτρο αυτό σκοπεύει στην πειθάρχηση των φοιτητών και στο να ασχολείται ο φοιτητής μόνο με την σχολή του και τίποτα άλλο. Βέβαια, αυτό το μέτρο δεν είναι κάτι που έπεσε από τον ουρανό αλλά καλλιεργείται χρόνια μέσα στα αμφιθέατρα από τους καθηγητές και από την οικογένεια μας. Δεν είναι λίγες φορές που έχουμε ακούσει ότι το πανεπιστήμιο είναι χώρος μόνο για σπουδάζεις και να βελτιώνεσαι στο αντικείμενο σου, ενώ οι πολιτική και οποιαδήποτε άλλη δράση δεν χωράνε σε αυτό. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα που οι φοιτητές δουλεύουν για να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών τους αυτό το μέτρο είναι εξοντωτικό και έχει ως αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι μας να μην καταφέρουν να τελειώσουν τις σπουδές τους. Εκτός από τον ακαδημαϊκό τους ρόλο, οι φοιτητές πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ασχολούνται με οποιαδήποτε άλλη πολιτιστική, πολιτική, ψυχαγωγική δραστηριότητα καθώς και να καθορίζουν οι ίδιοι το χρονικό πλαίσιο των σπουδών τους. Προφανώς όλα αυτά συντελούν στην γενικότερη κατεύθυνση για κολλεγιοποίηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

Αξιολόγηση: Η αξιολόγηση θα αποτελέσει ακόμα μια φορά το βασικό μοχλό πίεσης για εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων σε όλα τα επίπεδα. Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα της ΝΔ αναφέρει πως η ΑΔΙΠ θα είναι ο βασικός θεσμός αξιολόγησης προγραμμάτων σπουδών, ιδρυμάτων και διδασκόντων. Τα αποτελέσματα θα δημοσιοποιούνται έτσι ώστε να αναδεικνύονται οι καλύτερες πρακτικές, ενώ η αξιολόγηση θα επεκτείνεται και σε ζητήματα εξωστρέφειας των ιδρυμάτων, επιδόσεων των φοιτητών και σύνδεσης με την αγορά εργασίας. Η κρατική χρηματοδότηση προς τα ΑΕΙ θα γίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και δεικτών (κόστος σπουδών ανά φοιτητή, διάρκεια προγραμμάτων σπουδών, γνωστικό αντικείμενο σπουδών) τα οποία θα κοστολογούνται, άμεσα συνδεδεμένα με τα αποτελέσματα της ΑΔΙΠ, ενώ στο πανεπιστήμιο η αξιολόγηση είναι πιθανόν να οδηγήσει σε εκ νέου αλλαγές στα προγράμματα σπουδών ώστε να είναι πιο «ανταγωνιστικά».

Άρα σκοπός είναι τα ιδρύματα για να μπορούν να εξασφαλίζουν χρηματοδότηση και να παραμένουν ανοικτά, να αναδιαρθρώνονται, να αλλάζουν και να προσαρμόζονται στις ανάγκες της παραγωγής και στις κατευθύνσεις που θα τους επιβάλει μέσω των αξιολογήσεων, η εκάστοτε κυβέρνηση. Υπάρχουν ολόκληροι κλάδοι που κινδυνεύουν εξαιτίας του ότι δεν είναι «ανταγωνιστικοί», οι οποίοι θα αισθανθούν πιο έντονα την βιαιότητα αυτών των αλλαγών (ανθρωπιστικές σπουδές κτλπ).

“Ψωμί” στο σήμερα:

Φοιτητικές παροχές: Γνωστή σε όλους μας είναι η κατάσταση στις λέσχες το τελευταίο διάστημα. Μετά την ανάληψη της εργολαβίας από τον Χούτο, εφαρμόστηκε ο νόμος κι επιβλήθηκε λίστα σίτισης. Όλα αυτά υπό την καθοδήγηση του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και τις κατευθύνσεις του υπουργείου. Αυτό αποκλείει τους φοιτητές των έξω σχολών από το να σιτίζονται κι η κατάσταση στην μέσα λέσχη έχει γίνει ασφυκτική. Και στην μέσα έχουν

αναρτηθεί ανακοινώσεις για κάρτες σίτισης. Μετά τις φοιτητικές αντιδράσεις φαίνεται πως έχει παγώσει κάπως αυτή η κατεύθυνση, βέβαια χρειάζεται ο σύλλογος να εγγυάται ότι η κατάσταση δεν θα χειροτερέψει.

Ακόμα, στο κομμάτι της στέγασης τα προβλήματα είναι πολλά. Τα υπάρχοντα κτήρια των εστιών δεν καλύπτουν τις ανάγκες των φοιτητών με αποτέλεσμα πολλοί από τους πρωτοετής που έρχονται στην πόλη να μην μπορούν να πάρουν δωμάτιο. Για όσους ήδη μένουμε στις εστίες αντιμετωπίζουμε δυσκολίες καθημερινά με παλιά δωμάτια, με μούχλα στους τοίχους , χωρίς θέρμανση και πολλές βλάβες που καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς καθώς «τα λεφτά δεν φτάνουν» . Δεν θα πέσουμε από τα σύννεφα αν σε λίγο καιρό ακόμα και η μεταφορά μας προς τις σχολές και την πόλη δεν είναι δωρεάν, κάτι το οποίο συζητιέται το τελευταίο διάστημα.

Είναι ολοφάνερο πλέον ότι οι φοιτητές καλούμαστε να πληρώσουμε από την τσέπη μας όλα όσα θεωρούνταν ως τώρα δωρεάν παροχές, απαραίτητες για να ολοκληρώσουμε τις σπουδές μας. Η πανελλαδική εικόνα το επιβεβαιώνει. Εισιτήρια στα λεωφορεία για τις σχολές, σίτιση επί πληρωμή, εστίες με “μερική συνεισφορά” (ενοίκιο δηλαδή), μηδενική συντήρηση δωματίων των εστιών.

Σαν γενική εικόνα θα μπορούσαμε να πούμε πως ακολουθείται μια αρκετά επιθετική πολιτική σε ό,τι αφορά τις αναγκαίες και κεκτημένες παροχές. Οι παροχές αυτήν την στιγμή αποτελούν βάρος για τον κρατικό προϋπολογισμό και θα βόλευε την κυβέρνηση και τις διοικήσεις να περικοπούν όπου είναι δυνατό αυτό. Στην Ελλάδα των μνημονίων και της λιτότητας η χρηματοδότηση για την παιδεία έχει πέσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Αυτά τα χρήματα όμως που θα καλεστούμε να πληρώνουμε, είναι χρήματα τα οποία εμείς και οι γονείς μας έχουμε πληρώσει πολλές φορές μέσω της φορολογίας. Έτσι δυσκολεύεται ακόμα περισσότερο η απόκτηση του πτυχίου και σε συνδυασμό με την επέλαση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην εκπαίδευση πολλοί οδηγούνται στο να παρατήσουν τις σπουδές τους, μιας και η τσέπη της οικογένειας είναι περιορισμένη.

Απαιτούμε:

• Αποκλειστικά Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους.

• Αποκλειστικά Δημόσια και δωρεάν σίτιση-στέγαση-μεταφορές για όλους.

• Όχι στην κατάργηση του ασύλου.

• Όχι στην αξιολόγηση.

• Όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα στα πτυχία.

• Όχι στην ισοτίμηση των δημόσιων πτυχίων με τα ιδιωτικά

• Καμία διαγραφή φοιτητή-όχι στην εφαρμογή του ν+2.

• Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης.

• Κάτω η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ.

• Καμία επιχειρηματική-στρατιωτική δράση στα πανεπιστήμια.

• Έξω το ΝΑΤΟ

• Κάτω η κρατική καταστολή

• Κάτω ο νόμος Κεραμέως

• Άμεση αθώωση των συλληφθέντων συναδέλφων μας

Αποφασίζουμε:

• Κατάληψη όλης της πολυτεχνικής την Τετάρτη 13/11 ως Κυριακή 17/11

• Συντονιστικό κατάληψης μετά την συνέλευση

• Πορεία ενάντια στην καταστολή και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση Πέμπτη 14/11 12:00, Προκάτ

• Σάββατο 16/11 μικροφωνική στην πλατεία 12:00

• Πορεία Κυριακή 17/11, την ημέρα του πολυτεχνείου 18:00 προκάτ

• Νέα συνέλευση την Τετάρτη 20/11 στις 16:00 στο Προκάτ.