XanTheater

  • ...ναι, αλλά φτιάχνουν δρόμους!
  • Για την τρομερή ποιότητα της ασφάλτου που στρώθηκε στην 28ης Οκτωβρίου, θα τα πούμε μετά τα πρωτοβρόχια...
  • Μόνο η πόλη απελευθερώθηκε στις 4 Οκτωβρίου; Η περιοχή του "Flamingo" και κάποιες άλλες; Δεν "εορτάζουν";
  • Δεν βγήκε στις Γιορτές Παλιάς Πόλης το τρενάκι του δήμου Ξάνθης - Διάχυτη η ανησυχία για την υγεία του...
  • Δεν έχουν ώρα ανάρτησης (πονηρά σκεπτόμενοι), γράφουν όμως "συμβαίνει αυτή την ώρα"! Κι ο αναγνώστης συγχύζεται (και με τις δύο έννοιες της λέξης)...
  • Το είδαν στο indeXanthi.gr και τους άρεσε. Προσέτρεξαν στην πηγή, το έκαναν copy-paste αλλά... ξέχασαν να την αναφέρουν. Όπως κάνουν καθημερινά...

Myblogs.gr

Νίκος

Την παλιότερη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής στην οποία συμμετείχε και των εξαιρετικών λεγομένων που κατέθεσε στο indeXanthi.gr η Πέννυ Μηλιά, έρχεται να συμπληρώσει μία ακόμη πτυχή του πολυσχιδούς έργου της.

Πρόκειται για το θεατρικό έργο της "Ισπανικό καλοκαίρι" που ανεβαίνει για πρώτη φορά την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου στο Θέατρο "Μπιπ" της Αθήνας. Ο τίτλος του έργου (κυκλοφορεί από την "Κάπα Εκδοτική") είναι ένας συμβολικός φόρος τιμής στο "Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας στην Ισπανία" το 1936, όμως πρόκειται για την επεισοδιακή επανένωση των μελών της οργάνωσης "Κόκκινα παιδιά" ένα βράδυ στην Αθήνα, μετά από ένα αποτυχημένο "χτύπημα" στην Ισπανία τρία χρόνια νωρίτερα. Το έργο εστιάζει στη δύναμη του παρελθόντος και την αδυναμία μας να ξεφύγουμε από αυτό. Τη μάχη της "κανονικής" ζωής και της "ενηλικίωσης" με αυτή των ονείρων και των πόθων μας. Πότε και πως αφήνει κάποιος όλα αυτά να σβήσουν; Ένα θρίλερ σχέσεων, με φόντο τον διαρκή αγώνα μιας γενιάς ονειροπόλων και εξεγερμένων. Είναι τελικά η επανάσταση ένα μωρό που γεννιέται; “Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα / θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο / απ' τ' άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία” (Τάσος Λειβαδίτης).

Γράφει η Κάτια Γέρου για τους ήρωες του έργου: “Πραγματικά τους συναισθανόμαστε γιατί, παρ' όλη την γερή σαν πανοπλία, ιδεολογική σκευή που κουβαλούν και συγκινητικά υπερασπίζονται, η επέλαση του παρελθόντος τούς φανερώνει στα μάτια μας τόσο άοπλους, τους λυγίζει και τελικά τους αλλάζει, στον ίδιο βαθμό που θα λύγιζε και θα άλλαζε τον καθένα μας. Όλα τα παραπάνω, μαζί με τα προσωπικά αδιέξοδα των προσώπων, τη λαχτάρα τους για κανονική ζωή, για έρωτα, για μητρότητα, τον ασθμαίνοντα ρυθμό της γραφής και την άψογη “αστυνομική” πλοκή, δημιουργούν ένα έργο ιδιαίτερα ενδιαφέρον, φτιαγμένο με μαστοριά και σκέψη”.

Το έργο

Καλοκαίρι. Ο Γιώργος και η Χαρά μόλις μετακόμισαν. Ο Μάνος περιμένει να γεννηθεί το παιδί του από στιγμή σε στιγμή. Μια φωνή από τα παλιά ακούγεται στο ραδιόφωνο. Το παρελθόν επιστρέφει. Η Ισπανία, τα "Κόκκινα παιδιά", η απόπειρα… Κάποιοι έμειναν πίσω και κάποιοι προχώρησαν. Ένας απρόσκλητος επισκέπτης μπορεί να τα διαλύσει όλα. Ή μήπως να τα διορθώσει; Η επεισοδιακή επανένωση μιας κάποτε αχώριστης παρέας. Ή το φλεγόμενο τέλος της.

  • Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπακογεώργος
  • Σχεδιασμός φωτισμού: Ευάγγελος Βλαχάκης
  • Σκηνογραφία : Βενετία Νεστορίδου
  • Κίνηση: Θανάσης Λέκκας
  • Φωτογραφίες: Μαρία Σπένδου
  • Μουσική: Σπύρος Γραμμένος
  • Παίζουν: Στυλιανός Βάσιλας, Έκτορας Γασπαράτος, Μαρία Γκιώνη, Χριστίνα Ντέμου.