Η Ηριάννα είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής και επιστημονική συνεργάτιδα σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα. Την 1η Ιουνίου καταδικάστηκε σε δεκατρία χρόνια κάθειρξη και βρίσκεται σήμερα στις φυλακές της Θήβας, αποτέλεσμα μιας δίκης η οποία σε κανένα σημείο της δεν απέδειξε την ενοχή της!

Με ανύπαρκτους μάρτυρες, με ανύπαρκτα στοιχεία και με αυθαίρετες κατασκευές, ένας συνάνθρωπος μας χάνει τα πιο δημιουργικά του χρόνια κλεισμένος σε ένα κελί, μετά από μια κατάφωρα άδικη απόφαση δικαστηρίου. Η ίδια έχει υποβάλει αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής της, η οποία ορίστηκε να συζητηθεί στις 17 Ιουλίου στο τμήμα αναστολών του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το χρονικό

  • 14 Μαρτίου 2011: Η αντιτρομοκρατική κάνει έφοδο στο σπίτι του φοιτητή Ε.Μ.Π. και φίλου της Ηριάννας, Κωνσταντίνου. Στο σπίτι κοιμόταν εκείνο το βράδυ και η Ηριάννα, φοιτήτρια φιλοσοφικής. Προσάγεται στη Γ.Α.Δ.Α. όπου δίνει προανακριτική κατάθεση, οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη
  • 18 Νοεμβρίου 2011: Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν εμφανίζεται ξανά ποτέ -ούτε στο δικαστήριο- ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά, σε χώρο του Ε.Μ.Π. στου Ζωγράφου
  • 11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της Σ.Π.Φ. και για οπλοκατοχή, με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου, από τα ευρήματα στο Ε.Μ.Π. Ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη των όπλων και δύο χρόνια με το DNA της να υπάρχει στα χέρια της αστυνομίας. Γίνεται έρευνα στο σπίτι της, στο αυτοκίνητο, παντού, και δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο. Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους οι οποίοι αργότερα αίρονται και έτσι η κοπέλα ταξιδεύει στο εξωτερικό για να παρουσιάσει τις δημοσιεύσεις της
  • Ο σύντροφός της Κωνσταντίνος παραπέμπεται ως μέλος της Σ.Π.Φ χωρίς απολύτως κανένα στοιχείο πέρα από τη φιλική σχέση του με δύο μέλη των Πυρήνων. Με πρόταση του εισαγγελέα Σωτήρη Μπάγια και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ο Κωνσταντίνος αθωώνεται αμετάκλητα.

Κι ενώ λοιπόν ο σύντροφος της Ηριάννας αθωώνεται αμετάκλητα, η ίδια οδηγείται σε δίκη στην οποία δεν υπάρχει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον της, κανένας μάρτυρας κατηγορίας και το μόνο στοιχείο είναι ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA. Αυτό το δείγμα όταν ζητήθηκε -από το στάδιο κιόλας της ανάκρισης- για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο που συνεργάζεται με δικαστικές αρχές σε όλη την Ευρώπη (ανατέθηκε σε ειδικό γενετιστή καθηγητή, διδάκτορα Μοριακής Βιολογίας γαλλικού πανεπιστημίου αλλά και γενικό διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κέντρου Γενετικής και Ταυτοποίησης DNA), η απάντηση που δόθηκε από την αστυνομία ήταν ότι «τελείωσε». Δεν υπήρχε δηλαδή άλλο για να γίνει επανεξέτασή του! Ο καθηγητής δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει ταυτοποίηση του DNA της κοπέλας με το επίμαχο μερικό δείγμα που βρέθηκε στον γεμιστήρα.

Τελικά το δικαστήριο δεν πείστηκε ούτε από τη μη ύπαρξη μαρτύρων ούτε από την πραγματογνωμοσύνη του ειδικού ούτε από την κατάθεση της Ηριάννας και των μαρτύρων υπεράσπισης ούτε από τίποτα και αποφάσισε την 1η Ιουνίου 2017 να καταδικάσει την κοπέλα σε δεκατρία χρόνια κάθειρξη και μάλιστα χωρίς ελαφρυντικά, με δεδομένη τη βασιμότητα του βουλεύματος και με μόνο στοιχείο το αμφιλεγόμενο δείγμα.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα όχι μόνο με το ποινικό δίκαιο αλλά και με σχετικές αποφάσεις δικαστηρίων, δεν μπορεί η καταδίκη να βασίζεται σε ένα και μάλιστα μερικό δείγμα DNA. Η έφεσή της δεν είχε καν ανασταλτικό χαρακτήρα! Μ’ αυτό το σκεπτικό ,με όρους συλλογικής ευθύνης, οποιοσδήποτε μπορεί να κατηγορηθεί και να καταδικαστεί για οτιδήποτε. Αρκεί να είναι φίλος με κάποιον που είναι φίλος με κάποιον…

Η αδικία στο πρόσωπο της Ηριάννας είναι αδικία εναντίων όλων μας και μας αφορά όλους. Η Ηριάννα είναι κάποιος από εμάς. Να μην την αφήσουμε μόνη της. Υπογραφές εδώ.

Το κείμενο του Κ. Παπαδόπουλου

14 Μαρτίου 2011. Ε.Κ.Α.Μ. εισβάλλουν στο σπίτι που νοίκιαζα στο Χολαργό και με συλλαμβάνουν ως ύποπτο για συμμετοχή στην Ε.Ο. Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Η Ηριάννα έχει την ατυχία εκείνο το βράδυ να κοιμηθεί μαζί μου. Προσάγεται στη Γ.Α.Δ.Α. όπου δίνει προανακριτική κατάθεση, οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη. Εγώ θα αφεθώ ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, τρεις μέρες μετά.

18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξαναεμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του Ε.Μ.Π. στου Ζωγράφου.

11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της Σ.Π.Φ. και για οπλοκατοχή με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου, από τα ευρήματα στο Ε.Μ.Π. Ενάμιση χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη των όπλων και δύο χρόνια με το DNA της να υπάρχει στα χέρια της αστυνομίας.

Η Ηριάννα αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους αυτή τη φορά, χωρίς ο ειδικός εφέτης ανακριτής να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία και τη φωτογραφία της. Θα το κάνει λίγες μέρες αργότερα με non paper ο τότε υπουργός ΠροΠο Νίκος Δένδιας.

Όλα αυτά συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της δίκης μου, με ό,τι μπορούσε να σημαίνει αυτό για την εξέλιξή της. Το δικαστήριο τελειώνει με αθωωτική και αμετάκλητη απόφαση για μένα, που είχε και τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, αφού αποδέχεται ότι μόνο φιλική σχέση υπάρχει με ορισμένα μέλη της Σ.Π.Φ. στα πλαίσια του αντιεξουσιαστικού χώρου, κάτι που δεν αρνήθηκα ποτέ.

Η Ηριάννα δεν απομακρύνεται από εμένα παρ’ όλη τη στοχοποίηση. Μένει, αγνοεί επιδεικτικά τον φόβο και συνεχίζει τη ζωή της. Δουλεύει παθιασμένα, συνεχίζει να εξελίσσεται επαγγελματικά, να έχει φίλους, να ονειρεύεται, να ζει. Κι εγώ πάντα δίπλα της.

Αν δεν έζησε κάποιος από μέσα τη δίκη της στο ακροατήριο, δύσκολα μπορεί να κατανοήσει τι συνέβη. Η εισαγγελέας από την αρχή αναφερόταν σε εμένα σαν να είμαι ξανά κατηγορούμενος, δεν μπορούσε να χωνέψει πως ένα άλλο, ομοιόβαθμο με το δικό τους δικαστήριο, αθώωσε αμετάκλητα έναν άνθρωπο που δήλωνε φίλος με μέλη της Σ.Π.Φ. Δεν το χωρούσε το μυαλό της. Ρωτούσε προκατειλημμένη την Ηριάννα γιατί δεν χωρίζαμε. Ενέπλεξε στην υπόθεση άσχετα με οποιαδήποτε δικογραφία άτομα. Παιδικοί μας φίλοι που αναφέρθηκαν από την Ηριάννα σαν επισκέπτες του σπιτιού μου συκοφαντήθηκαν και έγιναν στα χείλη της επιχείρημα ενοχής. Έφτασε στο σημείο να τους αναφέρει και στην εισαγγελική της πρόταση. Μια πρόεδρος που δεν βρήκε μισό επιχείρημα να ψελλίσει για να στηρίξει την καταδικαστική απόφαση. Μια λέξη μόνο, ένοχη. Η Ηριάννα καταδικάστηκε από αυτές τις λίγες σε δεκατρία χρόνια φυλακής.

Η Ηριάννα καταδικάστηκε ως μέλος της Σ.Π.Φ. επειδή είχε σχέση μαζί μου. Εγώ όμως σύμφωνα με τα δικά τους δικαστήρια δεν είμαι μέλος… Η Ηριάννα καταδικάστηκε για οπλοκατοχή με μόνο στοιχείο ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA, το οποίο όταν ζητήθηκε από το στάδιο κιόλας της ανάκρισης για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο, που συνεργάζεται με δικαστικές αρχές σε όλη την Ευρώπη, η απάντηση που δόθηκε από την αστυνομία ήταν ότι «τελείωσε». Μια και έξω. Και θα πρέπει να τους πάρουμε στα σοβαρά. Αυτούς που είχαν και τα ευρήματα και το DNA της Ηριάννας και έκαναν ενάμιση χρόνο να βγάλουν αποτέλεσμα.

Παράνοια; Ανοησία; Προκατάληψη; Άνωθεν εντολές; Δε με αφορά. Μ’ αυτό το σκεπτικό οποιοσδήποτε μπορεί να κατηγορηθεί και να καταδικαστεί για οτιδήποτε. Αρκεί να είναι φίλος με κάποιον που είναι φίλος με κάποιον… Μια συλλογική ευθύνη που απειλεί να εγκληματοποιήσει όχι μόνο έναν πολιτικό χώρο, αλλά οποιαδήποτε σχέση επιλέγουν να πλήξουν για τους δικούς τους λόγους.

Καταδικάζοντας την Ηριάννα, καταδικάζουν τον συναισθηματικό δεσμό, τη συμπάθεια, το χαμόγελο, το νοιάξιμο. Η Ηριάννα δεν δέχτηκε να της υποδείξουν ποιους θα συμπαθεί, ποιους θα αγαπάει, με ποιους θα ζήσει. «Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο».

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

 

Λογιστικά - Φοροτεχνικά